Każda jednostka transportowa, tzn. pojazd samochodowy bez przyczepy lub zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego i przyczepy (naczepy), przewożąca materiały i przedmioty wybuchowe, powinna być oznakowana z przodu i z tyłu prostokątnymi tablicami odblaskowymi barwy pomarańczowej o wymiarach 400x300 mm lub w przypadku pojazdów o małych wymiarach 300x150 mm.

W przypadku przewozu towarów przewożonych luzem, tablice ostrzegawcze powinny zawierać numer rozpoznawczy zagrożenia (w górnej części) i numer UN (w dolnej części). Numery powinny być wytłoczone i naniesione czarnymi cyframi o wysokości 100 mm., grubości linii 15 mm i oddzielone, poziomą czarną linią o grubości 15 mm. Powinny być one nieścieralne i możliwe do odczytania po piętnastominutowym przebywaniu tablicy w ogniu.

Materiały i przedmioty wybuchowe przewożone są w sztukach przesyłki, dlatego pojazd transportujący tego typu materiały oznakowany jest tylko tablicami barwy pomarańczowej bez numeru rozpoznawczego, ale każda sztuka przesyłki powinien być oznaczona numerem UN [3].

Na obu bokach i z tyłu pojazd powinien być oznakowany nalepkami ostrzegawczymi informującymi o przewożonym ładunku. W przypadku klasy I są to tablice barwy pomarańczowej wielkości 300x300 mm w kształcie rombu z numerem podklasy i literą zgodności oraz rysunkiem rozrywającego się materiału. Jeżeli pojazd przewozi materiały wybuchowe różnych podklas oznaczony jest zawsze nalepkami odpowiednimi dla podklasy o największym zagrożeniu, z zachowaniem następującej kolejności: 1.1 (zagrożenie największe)1.5, 1.2, 1.3, 1.6 i 1.4 (zagrożenie najmniejsze). Jeżeli przewożone są materiały klasy 1.5 grupy zgodności D razem z materiałami lub przedmiotami podklasy 1.2, to jednostka transportowa powinna być zaopatrzona w nalepki wymagane dla podklasy 1.1.