W celu szybkiego rozpoznania zagrożenia przez służby ratunkowe towary niebezpieczne podzielono na następujące klasy:

Klasa 1 – Materiały i przedmioty wybuchowe: materiały wybuchowe stałe lub ciekłe oraz mieszaniny takich materiałów, które w wyniku reakcji chemicznej mogą wydzielać gazy o takiej temperaturze i ciśnieniu i z taką prędkością, że powodują zniszczenia w otaczającym środowisku (proch, trotyl, heksogen, ognie sztuczne itp.);

Klasa 2 – Gazy: sprężone, skroplone lub skroplone schłodzone, które po napełnieniu opakowania pod ciśnieniem pozostają w stanie gazowym lub ciekłym (propan, butan, amoniak, chlor, wodór, tlen itp.);

Klasa 3 – Materiały ciekłe zapalne: rozpuszczalniki i inne ciekłe materiały łatwo palne, między innymi pestycydy o niskiej temperaturze zapłonu oraz wyroby ciekłe zawierające nitrocelulozę, np. lakiery, a także wyroby palne o podwyższonej lepkości (lakiery, kleje, farby, benzyny itp.)

Klasa 4
4.1 Materiały stałe zapalne: materiały stałe w postaci pyłu, granulatu lub pasty (zapałki, naftalen, siarka, itp.);
4.2 Materiały samozapalne: materiały podatne na samorzutne zapalenie wskutek krótkotrwałego kontaktu z powietrzem albo na samonagrzewanie w dużej masie (w ciągu wielu godzin lub dni) prowadzące do samozapalenia (węgiel pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, węgiel aktywny, fosfor biały itp.);
4.3 Materiały wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy palne: materiały, które reagując z wodą, np. sód wydzielający wodór – gaz palny mogący tworzyć z powietrzem mieszaniny wybuchowe (glin sproszkowany, bar, wapń, cez, magnez w proszku, sód itp.);

Klasa 5
5.1 Materiały utleniające: materiały, które powodują zapalenie innych materiałów lub wzmagają ich palenie chociaż same są niepalne (azotan potasowy, materiał utleniający stały itp.);
5.2 Nadtlenki organiczne: materiały organiczne, które są tak silnymi utleniaczami, że zapalają natychmiast materiały palne, np. drewno (nadtlenki organiczne);

Klasa 6
6.1 Materiały trujące: materiały, które w wyniku przedostania się do organizmu człowieka drogą pokarmową, oddechową lub przez skórę powodują rozstrój zdrowia lub śmierć (arsen, cyjanek barowy, nikotyna, związki rtęci itp);
6.2 Materiały zakaźne: materiały i przedmioty, o których wiadomo lub istnieje uzasadnione podejrzenie, że zawierają zdolne do życia drobnoustroje, np. bakterie, wirusy, grzyby, hybrydy lub mutanty, wywołujące choroby zakaźne u ludzi lub zwierząt i zagrażające rozprzestrzenianiem tych chorób;
Klasa 7 – Materiały promieniotwórcze: klasyfikacja tych materiałów w obrębie klasy dokonywana jest na podstawie przepisów regulujących ich przewóz wydanych przez Międzynarodową Agencję Energii Atomowej (IAEA);

Klasa 8 – Materiały żrące: materiały (zawarte również w przedmiotach), które niszczą tkanki nabłonkowe skóry i błon śluzowych lub działają korodująco na metale (kwas mrówkowy, kwas solny, kwas fosforowy itp.);

Klasa 9 – Różne materiały i przedmioty niebezpieczne: materiały i przedmioty stwarzające różnorodne zagrożenia nieodpowiadające kryteriom klasyfikacyjnym określonym w klasach 1 do 8 (asfalt, mazut, dwutlenek węgla, azbest itp.).

Jeżeli materiału lub przedmiotu niebezpiecznego nie zaklasyfikowano do którejś klasy, to dla potrzeb klasyfikacji materiałów niebezpiecznych należy stosować metody badań podane w „Podręczniku badań i kryteriów”.