Autor twierdzi, że człowiek ma szansę dystansowania się od swoich naturalnych popędów, od naturalnej agresywności i podporządkowanie się w znacznej mierze samokontroli. Książka ta ujawnia wrodzoną gotowość inicjatywy ludzi do nawiązywania przyjaznych kontaktów i okazywania miłości.
1. Irenaus Eibl-Eibesfeldt uważa, iż podstawowa więź społeczna łącząca ludzi powstaje z „zawiązka”, jakim jest relacja rodzic-dziecko. W psychice dziecka wyrasta tzw. praufność, czyli pierwotne i niewyrozumowane zaufanie do matki lub ojca, zapewniające niezbędne poczucie bezpieczeństwa. W dialogu z matką, dziecko uczy się, że zawsze istnieje ktoś, kto się nim przyjaźnie opiekuje i zaspokaja jego potrzeby. W ten sposób dziecko uczy się postawy pozytywnego ustosunkowania, zakładającego, że na bliźnich można polegać.
2. W dzisiejszych czasach ludzie stają się dla siebie najstraszniejszymi wrogami, chcąc przezwyciężyć tę sytuację musimy opanować naszą agresywność. Żywy jest nadal spór o prawdziwy charakter ludzkiej natury. Jedna teza brzmi, że człowiek ma z natury skłonności do mordowania, jedynie swym rozumem i rozsądkiem tłumi te impulsy. Przeciwna teza głosi, że człowiek w pierwotnym swym stanie jest nastawiony pokojowo i przyjaźnie, a dopiero cywilizacja psuje go i czyni agresywnym.
3. Nie sposób bronić nadal hipotezy, jakoby agresywność zwierząt była wyłącznie czymś wyuczonym. Nawet niedoświadczone społecznie zwierzęta dowodnie wykazują spontaniczność i apetencję walki, co pozwala wnioskować, że mechanizmy napędowe mają charakter wrodzony.
4. J. Dollard rozwija teorię jakoby agresja ludzka była wyłącznie konsekwencją przeżyć związanych z niezaspokojeniem potrzeb (frustracja). Konrad Lorenz przeciwstawia tej hipotezie fakt, że wychowanie krańcowo zezwalające na wszystko, produkuje ludzi krańcowo agresywnych. Skłonności agresywne rozwijają się pod wpływem różnorodnych warunków wychowania, liczne wyrzeczenia sprzyjają agresywnemu zachowaniu się człowieka.
5. Niektóre wrodzone skłonności ludzi takie jak posłuszeństwo i lojalność są szczególnie podatne na nadużywanie przez demagogów.
6. Autor wskazuje na bardzo istotny element komunikacji międzyludzkiej, którym są gesty. Świat charakteryzuje się ogromną różnorodnością powitalnych sposobów zachowania. W niektórych społecznościach odpowiednie odczytanie określonych gestów jest podstawą nawiązania bliższego kontaktu. Niektóre demonstrują nastawienie pokojowe inne agresywne.
Zaufanie do bliźnich jest kluczowym warunkiem rozwinięcia pełni możliwości człowieka. Rodzina gwarantuje człowiekowi atmosferę miłości i bezpieczeństwa, w której praufność wobec członków społeczeństwa wzrasta. Tylko w rodzinie rozbudza się w człowieku pozytywne społeczne związki, a tym samym zdolność do społecznej odpowiedzialności i identyfikacji. Wspólnota ludzka opiera się na miłości i zaufaniu, a jedno i drugie rozwija się w rodzinie. Kto nie rozwinął w sobie więzi rodzinnej, ten później nie rozwinie miłości do społeczeństwa.