[odnowienie tomizmu; na UJ orientacja na neoscholastykę – ks. Franciszek Gawryl, Witold Rubczyński i chuj kurwa wie, co jeszcze...]

Koło Krakowskie ‘34
zespół dyskusyjno programowy; fundatorzy Drewnowski, Bocheński, Salamucha; chcieli łączyć f. chrześcijańską z logiką; Drewnowski odwoływał się do semiotyk; Bocheński podkreślał już dawną opozycyjność wobec Augustyna, oparcie w systemie aksjomatycznym Arystotelesa; ks. Konstanty Michalski – f. dziejów, znawca średniowiecza, od ’19 profesor

Roman Ingarden (1893-1970); z Krakowa, studia we Lwowie, pod wpływem Twardowskiego wyjeżdża do Getyngi do Husserla; styka się z Heideggerem, Hartmannem, Edytą Stein; doktorat O intuicji i intelekcie Bergsona (1918), studiował matematykę, fizykę; ’24 habilitacja we Lwowie Pytania esencjalne, wykładał tam etykę; ’47-’48 Spór o istnienie świata, stosował metodę fenomenologiczną ale przeciwstawiał się Husserlowi (odrzucal redukcję transcendentalną); odróżniał wyraźnie metafizykę (nauka o całości faktycznego świata) od ontologii (fenomenologiczna); odróżnia istot

Henryk Enzelberg (1887-1967); najwybitniejszy badacz wartości w polskiej f. XX wieku; aksjolog, f.

Leon Petrażycki (1867-1931); f. prawa i moralności; psychologistyczna teoria prawa (prawo, moralność nie są obiektywne); człowiek i społeczeństwo mają obowiązek doskonalenia się – etyka perfekcjonizmu; nie szanujemy złego prawa; pasjonowali się nim prawicowcy, nawiązywała Maria Ossowska [z wiki: Prawo ma charakter przeżycia dwustronnego normującego sytuację dwu osób, w sposób imperatywno-atrybutywny (inaczej: obowiązująco-przyznający). Jedna ze stron przeżywa poczucie uprawnienia, przywileju, druga poczucie powinności, obowiązku. Np.

Ludwik Krzywicki (1859-1941); socjolog; związany z ruchem lewicowym, nawiązania do Marksa (walka klas); na jego wykładach Tatarkiewicz; bronił umiarkowanie ewolucyjnych podstaw rozwoju moralności; poczucie krzywdy podstawą kształtowania się ideałów społecznych

[‘post-‘ wobec pewnych wartości sprzeciw, ale innych kontynuacja; nowokrytycyzm – realistyczna wykładnia Kanta, w opozycji do subiektywno-idealistycznego neokantyzmu]
Adam Mahrburg (1855-1913), nie wykłada, bo nie ma gdzie; negatywny stosunek do metafizyki (system mniemań dotyczących przeżyć niedoświadczalnych), pod koniec życia dopuszcza metafizykę jako krytykę języka naukowego, ale nie należy ona do systemu naukowego lecz tylko do rzeczywistości kulturowej; f. redukowana do epistemologii

Kazimierz Ajdukiewicz (1890-1963), zięć Twardowskiego; współpraca z Kołem W., poznanie uwarunkowane językiem, konwencjonalizm, ku empiryzmowi – tezy logiczne to nie zdania aprioryczne ale hipotezy; odrzuca podział analityczne/syntetyczne; antyirracjonalizm (racjonalizm + intersubiektywizm + empiryzm); zasada równej miary – każdemu to samo za to samo; Zagadnienia i kierunki filozofii, Język i poznanie, Epistemologia i semiotyka, Logika pragmatyczna

Tadeusz Kotarbiński (1886-1981); UW, po wojnie w Łodzi; prezes PANu; przewodniczący PTF (1948-79; po nim Klemens Szaniawski); doktorat u Twardowskiego Utylitaryzm w etyce Milla i Spencera (krytyczny względem u.), profesor UW; habilitacja Elementy teorii poznania, logiki formalnej i metodologii nauk; etyka niezależna; Traktat o dobrej robocie – prakseologia; agnostyk, materialista, co umacniało jego pozycję u komunistycznych władz; poczucie wolności rozumiane po Millowsku; reizm materialistyczny, nominalizm; epistemologia – realizm radykalny, intuicjonizm; zwolennik etyki autonomic