[odnowienie tomizmu; na UJ orientacja na neoscholastykę – ks. Franciszek Gawryl, Witold Rubczyński i chuj kurwa wie, co jeszcze...]

Koło Krakowskie ‘34
zespół dyskusyjno programowy; fundatorzy Drewnowski, Bocheński, Salamucha; chcieli łączyć f. chrześcijańską z logiką; Drewnowski odwoływał się do semiotyk; Bocheński podkreślał już dawną opozycyjność wobec Augustyna, oparcie w systemie aksjomatycznym Arystotelesa; ks. Konstanty Michalski – f. dziejów, znawca średniowiecza, od ’19 profesor
na UJ, też rektor; f. należy uprawiać w związku z życiem, człowiek to homo sapiens i homo faber, trzy motywy rządzące człowiekiem: boski (bóg), ludzki (rozum), podludzki (popędy), same popędy – bestialstwo, rozum – poznanie, motyw boski – ocenianie, te sfery winny dopełniać się
Szkoła Lubelska
(d) tomizm egzystencjalny Stefan Swieżawski (mówił, że f. to królowa jego życia), Krąpiec (dominikanin, rektor KULu, metafizyk, Realizm ludzkiego poznania, Antropologia ja-człowiek, Dlaczego zło, Metafizyka bytu, eksponuje egzystencjalny aspekt rzeczywistości, istnienie to najdoskonalszy akt bytu; etyka – zajmuje się decyzjami, w akcie decyzji wyrażam siebie, moje istnienie, to akt rozumny i wolny; w strukturze ludzkiego bytu tkwi norma działania)
(e) szkoła antropologiczno-etyczna (lata ’70) Karol Wojtyła (1920-2004; ’48 doktorat Jan od Krzyża, ’53 habilitacja Próba opracowania etyki chrześcijańskiej wg Max Schelera, empiryzm – etyka opiera się na czysto uczuciowym doświadczeniu; Scheler jego zdaniem gubi normatywność w sensie kantowskim, gubi realizm; widać tu wpływy fenomenologii – badanie samego doświadczenia; człowiek to był dążący do samodoskonalenia)

Wybitni filozofowie KULu to też Jerzy Kalinowski (teoria poznania praktycznego, na pograniczu f. prawa i moralnej) i Tadeusz Kwatkowski.

Etyka, filozofia społeczna – ks. Jan Piwowarczyk, ks. Antoni Szymański, ks. Jan Majka

Filozofia przyrody w tomizmie ATK – chce systematyzacji dorobku nauk szczegółowych.
ks. Kłusak (bronił tomicznych dowodów na istnienie Boga; uczniowie: Kazimierz Kloskowski, Anna Latawiec, biskup Szlaga)
Mieczysław Gogacz (tradycjonalista tomistyczny, tylko siebie uważał za dobrego tomistę)

Papieska Akademia Teologiczna – filozofowie przyrody Józef Heller i Józef Życiński; Józef Tischner (otwarty, głosił schyłek chrześcijaństwa tomistycznego, szedł ku fenomenologii (jak Wojtyła) i f. dialogu, doktorat u Ingardena, Kazania dla solidarności, Etyka solidarności, krytyka chorej pracy (?); prawda jako wartość fundamentalna; badać przestrzeń międzyludzką, odrzuca metafizykę, f. dobra, prymat dobra nad bytem; dobro absolutne – niż lepszego pomyśleć nie można, z dobra wypływa istnienie, dobru towarzyszy zło, f. nadziei; pisał prosto, np.: celem pracy nad sobą jest zaprowadzenie ładu miłości, w głupim nie jest dość materiału na dobroć, mądrość wprowadza w świat miłości..)