Kazimierz Ajdukiewicz (1890-1963), zięć Twardowskiego; współpraca z Kołem W., poznanie uwarunkowane językiem, konwencjonalizm, ku empiryzmowi – tezy logiczne to nie zdania aprioryczne ale hipotezy; odrzuca podział analityczne/syntetyczne; antyirracjonalizm (racjonalizm + intersubiektywizm + empiryzm); zasada równej miary – każdemu to samo za to samo; Zagadnienia i kierunki filozofii, Język i poznanie, Epistemologia i semiotyka, Logika pragmatyczna
Władysław Tatarkiewicz (1886-1980); wykładał w Wilnie, Poznaniu, Warszawie, też w USA, Brazylii; sam siebie nie miał za ucznia Szkoły; O bezwzględności Dobra – analiza zdań wartościujących (krytyka relatywizmu, subiektywizmu, reguły postępowania są względne ale wartości zawsze bezwzględne; historyk sztuki – teoria przeżycia estetycznego; sztuka to zarazem naśladowanie i tworzenie. to konstruowanie form; rozkochany w poezji; twierdził, że nie jest filozofem lecz kolekcjonerem myśli, które następnie porządkuje; analityk (historyczno-semantyczna analiza pojęć, głównie aksjologicznych); Historia filozofii, Historia estetyki (’60-’67), Dzieje sześciu pojęć (’65), O szczęściu (’46), Droga do filozofii, Droga przez estetykę, O sztuce polskiej XVII i XVIII wieku, O doskonałość, postpozytywista – naukowość, doświadczenie, logika; jako pierwszy pisze w Polsce o fenomenologii (1913)

[Maria Ossowska, Ija Lazari-Pawłowska, Innocenty Maria Boheński, Alfred Tarski – ale co, to nie wiem.. pod wpływem Tatarkiewicza?]