[kontynuacja tradycji nakładania rygoru naukowości na filozofię, wg Kołakowskiego Szkoła to odłam neopozytywizmu; antykantowskie, neutralność światopoglądowa; wpływ na rozwój socjologii]
Kazimierz Twardowski, (1866-1938), we Lwowie od ’95, organizator polskiej f., uczeń Brentana (treści poznawcze), od Husserla krytyka psychologiczna; rozróżnienia – akt, treść, przedmiot; czynności, wytwory; krytyka relatywizmu; zwolennik f. jasnej (przeciw Ingardenowi); krytyk symbolomanii; potrzeba etyki naukowej; racjonalizm (rzecz uzasadnienia); O jasnym i niejasny stylu filozoficznym, Symbolomania i pragmatofobia, O tak zwanych prawdach względnych, Pesymizm i optymizm
Jan Łukasiewicz, (1878-1956), rektor UW, minister w rządzie Paderewskiego, wyemigrował do Irlandii; bronił ontologii rzeczy i protestował przeciw redukcji ontologii do teorii poznania; przeciw psychologizacji logiki; rozwija l. wielowartościowe; chce f. naukowej; jako jeden z pierwszych wykładał logikę matematyczną; sprzeczność ma sens etyczny (?), Rozprawa o zasadzie sprzeczności u Arystotelesa
Stanisław Leśniewski, (1886-1939); mereologia; logika najogólniejszym narzędziem obrazowania rzeczywistości; wywarł duży wpływ na Szkołę Warszawską
Władysław Witwicki (1878-1948); psycholog, teoretyk sztuki, artysta, tłumacz Platona; etyk – przeciwnik aprioryzmu, wyjść od analizy pragnień, ważne sumienie, wola; zwolennik życia aktywnego (tworzenie siebie przez czyn, unikanie czynu to akceptacja zła); teoria kratyzmu (zmiany stanów emocjonalnych jednostki wynikają z dążenia do poczucia mocy); badał wiarę oświeconych; Zarys psychologii (1928), Wiadomości o stylach (1934), Platon jako pedagog (1947), Pogadanki obyczajowe (1957), Przechadzki ateńskie (cykl pogadanek radiowych opublikowanych z rysunkami autora).