Władysław Kozłowski (1858-1935, pozytywizm z neokantyzmem) Etyka Spencera, popiera zasadę ewolucjonizmu, lecz odrzuca idealistyczne wątki Spencera. Mocno angażuje się w ideę pracy organicznej. W postępie naukowym widzi znaczenie epoki, jej wyjątkowość. Propaguje realizm i empiryzm. Tradycja stawiana przyszłym pokoleniom jako dogmat paraliżuje rozwój narodu. Użyteczność jest podstawą oceny ludzkich czynów. Ideał dobra ogólnego powinien być bliski każdemu człowiekowi.
Człowiek poza społeczeństwem nie istnieje. W odróżnieniu od Bogackiego, nie uważa że egoizm jest konstytutywny dla natury ludzkiej. Zauważa dwie strony u człowieka, altruistyczną i egoistyczną. Odruchy altruistyczne wywoływane są działalnością w obrębie społeczności. Spencer – naturalne są odruchy altruistyczne i egoistyczne.
Ważniejsze od intencji działań ludzkich są ich skutki. Wolność nie jest dana z natury lecz powinna być wypracowana, człowiek rozwija ją i doskonali, poszerza, a w miarę potrzeb ogranicza. Przymus prawny w miarę postępu zastępowany jest rozwojem moralnym. Odrzuca projekt Benthama uetycznienienia prawa i odwrotnie. Prawo ogranicza wolność jednostki.
Postęp moralny to:
(a) tendencje liberalistyczne – zwiększenie zakresu wolności wzbogaca czlowieka i czyni go bardziej odpowiedzialnym za swoje czyny
(b) tworzenie warunków umożliwiających ochronę indywidualności i prawa jednostki do niej
(c) takiego rozwoju moralności, który prowadziłby ją poza obszar dotychczasowego jej działania, np. w sferę ekonomii (problemy ze stosunkiem pracy i kapitału pod koniec XIXw.)