Strukturalizm to orientacja w filozofii XX wieku, pochodzi z Francji, jej założycielem Szwajcar F. de Saussure. Charakterystyka strukturalizmu:
(a) świat składa się w większym stopniu ze związków niż z rzeczy, ważne są relacje (to samo serce strukturalizmu) a nie przedmioty – to nowe podejście, wcześniej badano przedmioty
(b) nie ma znaczenia natura pojedynczego składnika, istotne związki z pozostałymi składnikami struktury - sieć relacji
(c) prymat całości nad częściami, myślenie holistyczne – całościowe, elementy rozpatrujemy w perspektywie sieci, kluczem do zrozumienia elementów jest wcześniejsza analiza całej struktury
(d) należy abstrahować od historii struktury, istotne są prawa według jakich ona funkcjonuje (podstawowe prawo dotyczy zachowania równowagi – dzięki niemu możemy zrozumieć, czego struktura chce; to podejście systemowe, bliskie biologii)
Struktura posiada granicę (nie ma ich w poststrukturaliźmie) – wewnątrz niej elementy. Relacje określają zachowanie całej struktury ale i poszczególnych elementów. Elementy w strukturze są wymienialne.
Przeciwny holistycznemu podejściu do rozumienia jest indywidualizm wychodzący od badania poszczególnych jednostek. Między elementami często występują relacje napięcia, o charakterze opozycyjnym.