Frederic Skinner (1904-1990); autor pozycji „Zachowanie językowe” – wizja uczenia się języka przez naśladownictwo.
Teza: dziecko uczy się przez naśladowanie rodziców. Umysł to nie zapisana tablica (przeciwnik natywizmu). Avram Chomsky napisał recenzję pracy Skinnera, gdzie wyjaśniał, że gdyby dziecko miało się tak uczyć, to nie dysponowałoby tak bogatym językiem. Dziecko w pewnym momencie potrafi formułować poprawne zdania, których nigdy nie słyszało. Hipoteza: nabywanie języka to umiejętność genetycznie uwarunkowana, rzecz wrodzona. Rewitalizacja natywizmu, neokartezjanizm (istnieje wiedza wrodzona – pogląd będący źródłem uniwersalizmu). Program genetyczny nie określa jaki język, o tym decyduje środowisko. Wrodzoną umiejętność wyzwala i kształtuje otoczenie (dziecko uczy się przede wszystkim języka rodziców). Umiejętność może zostać niezrealizowana jeśli zabraknie bodźców z otoczenia.
Teoria gramatyk generatywnych - istnieje ‘głęboka struktura’ ja, która jest identyczna dla wszystkich języków. Języki różnią się jedynie ‘na powierzchni’. Uniwersalizm wiązał się tu z przekonaniem, że i natura ludzka jest wspólna, taka sama. W pewnym momencie dziecko od razu opanowuje sztukę generowania poprawnych zdań. Na polu językoznawstwa program ten poniósł klęskę – teza, że wszystkie języki mają tożsamą strukturę nie wytrzymuje krytyki (jednakże zrewolucjonizowała ona językoznawstwo).